Nie żyje Barbara Halina Eustachiewicz-Kowal. Ikona polskiej gimnastyki
Barbara Halina Eustachiewicz-Kowal, urodzona 5 listopada 1938 roku w Mysłowicach, była jedną z najwybitniejszych postaci polskiej gimnastyki sportowej. Dwukrotna uczestniczka igrzysk olimpijskich, działaczka sportowa oraz sędzia międzynarodowa przez całe życie pozostawała blisko sportu, któremu poświęciła młodość i dorosłość.
O jej śmierci poinformowała pogrążona w żałobie rodzina. Informację przekazał także prezydent Mysłowic Dariusz Wójtowicz, podkreślając, że miasto straciło nie tylko znakomitą sportsmenkę, ale również osobę zaangażowaną w wychowanie młodzieży i rozwój sportu.
Panią Barbarę miałem przyjemność osobiście poznać podczas inauguracji Roku Olimpijskiego w Mysłowicach, organizowanego przez Szkołę Podstawową Sportową - wspomina Barbarę Eustachiewicz-Kowal prezydent Mysłowic w mediach społecznościowych.
Kariera sportowa związana ze Śląskiem
Swoją przygodę z gimnastyką Barbara Eustachiewicz-Kowal rozpoczęła bardzo wcześnie. Reprezentowała barwy czołowych śląskich klubów: Budowlanych Mysłowice, Spójni Katowice oraz przez wiele lat Gwardii Katowice. To właśnie w barwach tych zespołów budowała swoją pozycję jednej z najlepszych gimnastyczek w kraju.
Na krajowych arenach sięgała po liczne medale mistrzostw Polski. Dwukrotnie zdobywała złoto w skoku przez konia, a także w ćwiczeniach wolnych. Do jej dorobku należą również srebrne i brązowe medale w wieloboju indywidualnym, co potwierdza jej wszechstronność i wysoki poziom sportowy przez wiele sezonów.
Eustachiewicz-Kowal reprezentowała Polskę także na najważniejszych międzynarodowych imprezach. W 1962 roku wystąpiła na mistrzostwach świata, gdzie wraz z drużyną zajęła siódme miejsce w wieloboju, a indywidualnie uplasowała się w piątej dziesiątce. Brała również udział w mistrzostwach Europy, podczas których osiągnęła bardzo dobre, dwunaste miejsce w wieloboju indywidualnym.
Najważniejszym rozdziałem w jej sportowej karierze były starty olimpijskie. W 1960 roku w Rzymie była częścią reprezentacji Polski, która zajęła piąte miejsce w wieloboju drużynowym. Cztery lata później, podczas igrzysk w Tokio, polska drużyna uplasowała się na siódmym miejscu. Eustachiewicz-Kowal rywalizowała również w konkurencjach indywidualnych, mierząc się z najlepszymi gimnastyczkami świata.
Po zakończeniu kariery zawodniczej nie rozstała się ze sportem. Od 1980 roku pełniła funkcję sędziego międzynarodowego, a także działała na rzecz rozwoju gimnastyki. Za swoją działalność została odznaczona Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Była postacią cenioną nie tylko za osiągnięcia, ale także za zaangażowanie społeczne i życzliwość wobec młodzieży. Jak wspominają osoby, które miały okazję ją poznać, potrafiła inspirować i motywować kolejne pokolenia sportowców.
