Czechowice-Dziedzice to jedno z najpiękniejszych miast na Śląsku. Powstało z połączenia dwóch miejscowości
Pierwsze historyczne wzmianki o osadach na terenie dzisiejszego miasta pochodzą z dokumentu datowanego na około 1305 rok. Wymieniono w nim dwie miejscowości o nazwie „Chothowitz” – jedną funkcjonującą na prawie polskim, a drugą na prawie niemieckim. W kolejnych stuleciach źródła historyczne potwierdzają istnienie trzech osad: Czechowic (wzmianka z 1430 r.), Dziedzic (1465 r.) oraz Żebraczy (1443 r.). Przez wieki tereny te należały do piastowskiego księstwa cieszyńskiego, które od 1327 roku stało się lennem Królestwa Czech, a następnie znalazło się pod panowaniem Habsburgów.
Przełom w historii obu miejscowości nastąpił w XIX wieku wraz z rozwojem kolei. W 1855 roku Dziedzice uzyskały połączenie kolejowe, które wkrótce uczyniło z nich jeden z najważniejszych węzłów kolejowych w tej części Austro-Węgier. W ślad za koleją podążył przemysł – zaczęły powstawać liczne zakłady, w tym rafinerie nafty, kopalnia węgla kamiennego „Silesia”, walcownia metali oraz fabryka podkładów kolejowych.
Po II wojnie światowej, 1 stycznia 1951 roku, gmina Dziedzice została włączona do gminy Czechowice, a całości nadano prawa miejskie pod nazwą „Czechowice”. Decyzja ta spotkała się jednak z niezadowoleniem mieszkańców Dziedzic, co doprowadziło do zmiany nazwy miasta 22 listopada 1958 roku na obowiązującą do dziś – Czechowice-Dziedzice. Ciekawostką jest fakt, że czarny pas na fladze miasta symbolizuje tragiczne wydarzenia w jego historii: pożar rafinerii w 1971 roku oraz katastrofy górnicze z lat 1974 i 1979.
Czechowice-Dziedzice mogą poszczycić się wieloma cennymi obiektami architektonicznymi, które wpisano do rejestru zabytków. Do najważniejszych z nich należą:
- Pałac Kotulińskich – rokokowa rezydencja wzniesiona w połowie XVIII wieku, otoczona parkiem z aleją bukową oraz zespołem dawnych zabudowań dworskich.
- Kościół parafialny pw. św. Katarzyny – późnobarokowa świątynia ufundowana w latach 1722–1729. Jej historia jest jednak znacznie dłuższa, gdyż parafia w tym miejscu istniała już w XV wieku.
- Kościół parafialny pw. NMP Wspomożenia Wiernych – wybudowany w latach 1882–1890, z kaplicą pochodzącą z 1841 roku.
- Budynek dworca kolejowego – wzniesiony w 1855 roku, jest materialnym świadectwem początku ery przemysłowej w mieście.
Wśród obiektów o znaczeniu historycznym znajdują się również jezuicki ośrodek duszpasterski, którego początki sięgają 1905 roku, oraz charakterystyczne dla regionu familoki na osiedlu górniczym Żebracz.