Mysłowice to jedno z najpiękniejszych miast w województwie śląskim. Tu stykały się granice trzech mocarstw
Początki osady nad rzeką Przemszą sięgają XI wieku. Według historycznych przekazów w XII stuleciu tereny te zostały nadane rycerzowi o imieniu Mysław, od którego najprawdopodobniej pochodzi nazwa miasta. Kluczowym momentem w rozwoju Mysłowic było nadanie praw miejskich na prawie niemieckim, co miało miejsce w latach 1260–1280 za panowania księcia Władysława I opolsko-raciborskiego.
Przez wieki miasto przechodziło pod panowanie różnych władców. W 1348 roku zostało formalnie włączone do Rzeszy Niemieckiej, później znalazło się pod władzą króla Węgier, by następnie przez blisko dwa stulecia, od 1526 roku, należeć do monarchii Habsburgów. Przełomowy okazał się wiek XVIII, kiedy w wyniku I wojny śląskiej Mysłowice przeszły pod panowanie Prus. W XIX wieku miasto zyskało na znaczeniu dzięki rozwojowi przemysłu – w 1788 roku powstała tu pierwsza kopalnia węgla kamiennego, a w 1845 roku uruchomiono strategiczną linię kolejową. Od 1871 roku, po zjednoczeniu Niemiec, w pobliżu Mysłowic zbiegały się granice trzech cesarstw: niemieckiego, rosyjskiego i austro-węgierskiego, tworząc słynny Trójkąt Trzech Cesarzy.
XX wiek przyniósł dramatyczne wydarzenia. W sierpniu 1919 roku masakra górników pod kopalnią „Mysłowice” stała się bezpośrednią przyczyną wybuchu I powstania śląskiego. Mimo że w plebiscycie z 1921 roku większość mieszkańców opowiedziała się za Niemcami, po III powstaniu śląskim miasto ostatecznie przyłączono do Polski. Co ciekawe, Mysłowice jako jedno z nielicznych polskich miast nie doznało znaczących zniszczeń w trakcie II wojny światowej.
Spacer po Mysłowicach to podróż przez różne epoki i style architektoniczne. Do dziś zachowały się budowle świadczące o średniowiecznym pochodzeniu miasta. Najstarszą z nich jest kościół farny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny, wzniesiony w XIV wieku. Choć jego bryła była wielokrotnie przebudowywana, m.in. w stylu barokowym w latach 1740–1742, wciąż można dostrzec w nim gotyckie detale, takie jak ostrołukowe otwory.
Z historią miasta nierozerwalnie związany jest także kościół filialny pw. św. Krzyża. Pierwotnie drewniany, został odbudowany z kamienia po pożarze w czasie wojen napoleońskich. Jego barokowo-klasycystyczna bryła na planie ośmioboku, nakryta kopułą w kształcie dzwonu, stanowi charakterystyczny element krajobrazu.
Dynamiczny rozwój Mysłowic w XIX wieku zaowocował powstaniem wielu okazałych budynków publicznych i mieszkalnych. W 1867 roku wzniesiono ratusz, którego architektura przypomina pałac. W mieście można podziwiać liczne wille i kamienice w stylach neorenesansu włoskiego i północnego, czego przykładem jest gmach poczty z czerwonej cegły.
Szczególne miejsce w architekturze miasta zajmują obiekty sakralne wzniesione w stylu neogotyckim. Należy do nich kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, uznawany za jedną z najbardziej udanych tego typu budowli na Górnym Śląsku, a także kościół ewangelicki pw. Apostołów Piotra i Pawła, zaliczany do najpiękniejszych świątyń ewangelickich w Polsce. W mieście nie brakuje również przykładów neobaroku, eklektyzmu, widocznego w budynku Sądu Powiatowego z 1904 roku, a nawet secesji, której przykłady można znaleźć przy Rynku i w zespole Szpitala Miejskiego.