Żywiec to jedno z najpiękniejszych miast na Śląsku. Według legendy jego nazwa pochodzi o słowiańskiej bogini
Historia Żywca sięga daleko w przeszłość, a pierwsza pisemna wzmianka o tutejszej parafii pochodzi z 1308 roku. Prawa miejskie miasto posiadało już w roku 1327. Na przestrzeni wieków Żywiecczyzna wielokrotnie zmieniała właścicieli. Początkowo należała do książąt cieszyńskich i oświęcimskich, a w 1456 roku została wykupiona przez króla Kazimierza Jagiellończyka.
W kolejnych stuleciach miastem władały możne rody, w tym Komorowscy. Przełomowy dla rozwoju miasta okazał się okres panowania królowej Konstancji, żony Zygmunta III Wazy. W 1626 roku wydała ona dla Żywca specjalną ordynację, która uporządkowała prawo i przywileje, przyczyniając się do gospodarczego rozkwitu. W czasach potopu szwedzkiego na żywieckim zamku dwukrotnie gościł król Jan Kazimierz, a mieszkańcy regionu wsławili się patriotyczną postawą w walce z najeźdźcą. W 1678 roku dobra żywieckie nabył Jan Wielopolski, a w 1838 roku stały się one własnością Habsburgów, którzy władali nimi aż do II wojny światowej.
Dynamiczny rozwój Żywca rozpoczął się w połowie XIX wieku wraz z nadejściem rewolucji przemysłowej. To właśnie wtedy powstały tu zakłady metalurgiczne, fabryka papieru oraz najsłynniejszy symbol miasta – Arcyksiążęcy Browar, założony przez Albrechta Ferdynanda Habsburga. Okres II wojny światowej był dla regionu czasem tragicznym. Ziemia Żywiecka została włączona do Rzeszy i poddana brutalnej germanizacji, w ramach której deportowano około 20 tysięcy Polaków. Mimo to, Żywiecczyzna stała się jednym z najważniejszych ośrodków ruchu oporu.
Po wojnie miasto kontynuowało swój przemysłowy rozwój. Jednak jego oblicze na zawsze zmieniło się w 1967 roku. Dzięki spiętrzeniu wód Soły powstało Jezioro Żywieckie, które dziś stanowi jedną z największych atrakcji regionu. Od 1999 roku, w wyniku reformy administracyjnej, Żywiec jest miastem powiatowym w województwie śląskim.
Nazwa miasta od wieków budzi ciekawość. Najprawdopodobniej wywodzi się od słowa „żywić”, co miało podkreślać urodzajność tutejszych ziem, lub od staropolskiego określenia „żywiec”, oznaczającego inwentarz hodowlany. Legenda głosi, że nazwa pochodzi od pogańskiej bogini Żywii lub od schwytania żywcem żubra, który trafił do herbu miasta. Ciekawostką jest również niemiecka nazwa Saybusch. Według historycznych przekazów mogła ona powstać ze zbitki słów „Sau” (świnia) i „Busch” (krzak, las), co oznaczałoby „Świński Las” – miejsce, gdzie dawniej wypasano trzodę chlewną.
Tak wygląda Żywiec, jedno z najpiękniejszych miast w województwie śląskim [GALERIA]
14
