Najniżej położona restauracja w Polsce — pod ziemią, z charakterem
Zabrze, serce śląskiego górnictwa, kryje w sobie miejsce absolutnie unikatowe. W zabytkowej kopalni węgla kamiennego Guido, na głębokości aż 320 metrów, działa restauracja i pub, które uchodzą za najniżej położony lokal gastronomiczny w Polsce — i jeden z najniżej położonych w Europie.
To nie tylko atrakcja turystyczna, ale również doskonałe miejsce na nietypową kolację, spotkanie firmowe czy nawet koncert. Wszystko w scenerii autentycznych, surowych wyrobisk górniczych z końca XIX wieku.
Restauracja znajduje się w zabytkowej Kopalni Guido, która jest obecnie częścią Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu. Aby się tam dostać, trzeba zjechać autentyczną górniczą szolą (windą) na poziom 320 metrów. Zjazd trwa niecałą minutę, a sama podróż robi wrażenie – wszystko odbywa się w kaskach ochronnych, które są obowiązkowe.
Wstęp do samej restauracji (bez zwiedzania kopalni) kosztuje 10 zł, a miejsca najlepiej rezerwować wcześniej, zwłaszcza w weekendy.
Menu: śląskie klasyki i nie tylko
Restauracja – znana również jako Pub Guido lub Hala Pomp – oferuje dania oparte głównie na kuchni regionalnej i polskiej. W menu znajdują się m.in.:
- Bigos - 13 zł
- Żurek śląski - 10 zł
- Hot-dog - 5 zł
- Tosty - 8 zł
- Pajda chleba ze smalcem - 10 zł
- Kołocz śląski - 6 zł
W karcie nie brakuje również ciepłych i zimnych napojów, w tym lokalnego piwa „Guido” – warzonego specjalnie dla tego miejsca (dostępne w wersji jasnej i ciemnej, 0,5 l – 10 zł). Ceny są przystępne jak na wyjątkowość lokalizacji i serwowanych potraw. Obsługa jest profesjonalna, a klimat niepowtarzalny.
Historia kopalni Guido – od węgla do kultury
Kopalnia Guido w Zabrzu to dziś nieczynna kopalnia węgla kamiennego i jeden z najbardziej unikatowych zabytków przemysłowych w Polsce. Jej historia sięga 1855 roku, kiedy to górnicze nadanie uzyskał hrabia Guido Henckel von Donnersmarck, a nowo powstała kopalnia przyjęła jego imię.
Pierwsze prace górnicze napotykały wiele trudności: kurzawki, uskoki tektoniczne i wody gruntowe, które uniemożliwiały szybki rozwój wydobycia. Mimo to, dzięki determinacji inwestora oraz wsparciu Górnośląskiego Towarzystwa Kolejowego, udało się uruchomić wydobycie na głębokości 80 m, a następnie pogłębić szyby do poziomów 170 m i 320 m.
W drugiej połowie XIX wieku kopalnia funkcjonowała jako część większego kompleksu, a w 1885 roku odnotowała rekordowe wydobycie – ponad 300 tys. ton węgla. Jednak z uwagi na niską opłacalność, została sprzedana skarbowi pruskiemu i włączona do kopalni „Królowa Luiza”.
W kolejnych dekadach jej znaczenie stopniowo malało. Szyby Guido i Kolejowy utraciły funkcje wydobywcze, a po II wojnie światowej obiekt funkcjonował jako zaplecze techniczne i transportowe dla innych zakładów górniczych.
W latach 60. XX wieku uruchomiono tutaj Kopalnię Doświadczalną M-300, w której testowano nowe maszyny górnicze. W 1982 roku, dzięki współpracy z Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu, rozpoczęto adaptację części wyrobisk na potrzeby turystyczne. Choć w 2000 roku planowano jego likwidację, zaangażowanie lokalnych władz i środowisk kultury doprowadziło do ocalenia obiektu. W 2007 roku Kopalnia Guido została ponownie udostępniona zwiedzającym jako niezależna instytucja kultury. Od tego czasu udostępniono kolejne poziomy: 170, 320, a w 2015 roku – najgłębszy, podpoziom 355 m.
Od 2013 roku Guido jest częścią Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu – wyjątkowego kompleksu turystyczno-edukacyjnego dokumentującego historię śląskiego przemysłu.
Zobaczcie zdjęcia z najniżej położonej restauracji w Polsce w galerii.
