Nie żyje jeden z najwybitniejszych polskich mechaników. Był autorytetem Politechniki Śląskiej

Wybitny uczony Politechniki Śląskiej odszedł w spokoju

Z wielkim żalem środowisko akademickie żegna prof. Eugeniusza Świtońskiego – wybitnego uczonego, zasłużonego nauczyciela akademickiego, organizatora nauki i doktora honoris causa wielu polskich uczelni. Przez całe życie zawodowe był związany z Politechniką Śląską, gdzie przeszedł wszystkie szczeble kariery naukowej i organizacyjnej, pozostawiając po sobie ogromny dorobek badawczy, dydaktyczny i instytucjonalny.

O terminie i miejscu uroczystości pogrzebowych zawiadomimy w późniejszym terminie - czytamy w komunikacie opublikowanym przez Politechnikę Śląska.

Kim był dr hab. Eugeniusz Świtoński?

Profesor Eugeniusz Świtoński urodził się 7 sierpnia 1940 r. w Drohiczynie. Studia ukończył w 1963 r. na Politechnice Poznańskiej i w tym samym roku rozpoczął pracę na Politechnice Śląskiej. Stopień doktora uzyskał w 1970 r., habilitację w 1980 r., a tytuł profesora w 1995 r. W 1999 r. został mianowany profesorem zwyczajnym.

Przez ponad dwie dekady kierował Katedrą Mechaniki Stosowanej, a następnie pełnił funkcję dyrektora Instytutu Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej. Z jego inicjatywy powstało Centrum Technologii Bezpieczeństwa i Obronności Politechniki Śląskiej, którym kierował w latach 2010–2013. Profesor aktywnie współpracował także z przemysłem obronnym, m.in. z Zakładami Mechanicznymi Bumar-Łabędy oraz OBRUM w Gliwicach.

Jego badania obejmowały dynamikę mechaniki ośrodków ciągłych, metody numeryczne – w tym pionierskie na Politechnice Śląskiej zastosowania metody elementów skończonych – a także biomechanikę i inżynierię biomedyczną. Szczególne znaczenie miały nowatorskie prace nad biomechanizmami i modelowaniem lokomocji człowieka, realizowane m.in. we współpracy z Centrum Rehabilitacji w Reptach Śląskich. Dorobek profesora zaowocował licznymi patentami i wdrożeniami przemysłowymi.

Profesor Eugeniusz Świtoński był jednym z inicjatorów utworzenia Wydziału Inżynierii Biomedycznej Politechniki Śląskiej – pierwszego takiego wydziału w Polsce. Ogromną wagę przykładał do kształcenia młodej kadry naukowej. Był promotorem ponad 200 prac dyplomowych i 14 doktoratów, a jego uczniowie zasilili wiele ośrodków akademickich w kraju. Pozostawił po sobie imponujący dorobek publikacyjny: 23 podręczniki akademickie i monografie oraz ponad 300 artykułów naukowych.

Profesor spełniał się również społecznie

Równie szeroka była jego działalność organizacyjna i społeczna. Przez lata pełnił funkcję przewodniczącego Gliwickiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, a następnie prezesa Zarządu Głównego PTMTS. Był członkiem Komitetu Mechaniki i Komitetu Budowy Maszyn PAN oraz wielu rad naukowych. Od połowy lat 80. odegrał kluczową rolę w budowaniu międzynarodowego prestiżu konferencji „Modelowanie w mechanice”, a w latach 2019–2023 był honorowym przewodniczącym 5. Polskiego Kongresu Mechaniki.

Za działalność dydaktyczną, życzliwość i zaangażowanie w pracę ze studentami został uhonorowany nagrodą „Złota Kreda”. Otrzymał także liczne wyróżnienia państwowe i resortowe, w tym Medal Komisji Edukacji Narodowej oraz Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Sześciokrotnie nadano mu tytuł doktora honoris causa – m.in. Politechniki Śląskiej, AGH, Wojskowej Akademii Technicznej i Politechniki Rzeszowskiej.

Śmierć profesora poruszyła środowisko naukowe w całym kraju. W mediach społecznościowych pożegnał go wiceminister nauki i szkolnictwa wyższego, prof. Marek Gzik.

– Żegnaj Drogi Profesorze, Mistrzu i Przyjacielu. Prof. dr hab. inż. Eugeniusz Świtoński, dr h.c. mult. 07.08.1940–25.01.2026. R.I.P. Głębokie wyrazy współczucia dla Rodziny i Bliskich Profesora – napisał.