To ruiny jednego z najpiękniejszych zamków w województwie śląskim. Znajdują się na Szlaku Orlich Gniazd
Chociaż pierwsze wzmianki o pobliskiej wsi Morsko pochodzą już z 1220 roku, historia samego zamku jest nieco późniejsza. Prawdopodobnie pierwszą, jeszcze drewnianą warownię, wznieśli w XIV wieku Toporczykowie, którzy od nazwy swoich dóbr przyjęli nazwisko Morski. Ich historia jest jednak owiana złą sławą – przypuszcza się, że parali się rozbojem, co poskutkowało interwencją króla Władysława Łokietka. W 1327 roku władca odebrał im wieś i przekazał ją kanonikom z Mstowa.
Pierwsza udokumentowana wzmianka o zamku, zanotowanym jako „Bancowecz”, pochodzi z 1389 roku. Już w 1391 roku warownia stała się areną walk, kiedy to została zdobyta przez wojska królewskie Władysława Jagiełły podczas jego konfliktu z Władysławem Opolczykiem.
W kolejnych stuleciach zamek wielokrotnie zmieniał właścicieli. Od 1392 roku władał nim Piotr z Marcinowic. W XV wieku Bąkowiec przechodził w ręce kolejnych rodów, w tym Krystyna II z Koziegłów i jego potomnych. Przełom XV i XVI wieku to kluczowy okres w dziejach budowli – to właśnie wtedy ród Włodków miał wznieść nowy, murowany zamek, którego ruiny możemy podziwiać do dziś. W późniejszych latach warownia należała m.in. do Zborowskich, Brzeskich i Giebułtowskich. Niestety, już od XVII wieku zamek zaczął popadać w ruinę.
Opuszczona warownia przez wieki niszczała, pozostając aż do XIX stulecia w rękach rodziny Heppenów. Ciekawy rozdział w jej historii rozpoczął się około 1927 roku, kiedy architekt Witold Czeczott-Danilewicz kupił wzgórze i, wykorzystując fragmenty dawnych murów, wybudował na nim dom mieszkalny. Po 1945 roku teren przekształcono w ośrodek wypoczynkowy. W latach 1959–1961 przeprowadzono prace konserwatorskie, a w 1967 roku ruiny wpisano do rejestru zabytków. Od 2015 roku obiektem zarządza Towarzystwo Miłośników Ziemi Zawierciańskiej.
Zamek Bąkowiec został wzniesiony na wyniosłej skale o nazwie Tygrys, co nadało mu nieregularny kształt. Kamienna brama prowadziła na niewielki dziedziniec, otoczony czworokątnymi pomieszczeniami. Charakterystycznym elementem były półkoliste baszty w narożnikach, pełniące funkcje obserwacyjne i obronne. Budowniczowie wykazali się kunsztem, konstruując zewnętrzne mury ze starannie dopasowanych kamieni wapiennych. Dostęp do zamku górnego był utrudniony i możliwy jedynie pieszo, przez system pomostów i drabin, co dodatkowo wzmacniało jego obronność.
Tak wyglądają ruiny zamku Bąkowiec w Skarżycach w województwie śląskim [GALERIA]
10
