Radlin to jedno z najpiękniejszych miast na Śląsku. Zachwyca zabytkową architekturą
Pierwsze wzmianki o osadach znajdujących się na terenie dzisiejszego Radlina, takich jak Radlin i Biertułtowy, pochodzą już z dokumentu „Liber fundationis Episcopatus Vratislaviensis”. Przez wieki miejscowość rozwijała się powoli. W 1783 roku zamieszkiwało ją zaledwie 279 osób, głównie rolników i ogrodników. W XIX wieku, jak odnotował kronikarz Franz Henke, Radlin był już jedną z największych wsi powiatu rybnickiego, składającą się z Radlina Górnego, Dolnego oraz Obszarów. Każda z tych części posiadała własną, unikalną pieczęć z herbem. Radlin Górny posługiwał się symbolem serca, z którego wyrastały dwa kwiaty, Obszary miały w herbie skrzyżowane grabie, kosę i cep, a Radlin Dolny – mężczyznę toczącego przed sobą koło od wozu.
Prawdziwy przełom w historii miasta nastąpił wraz z rozwojem przemysłu. Kluczową rolę odegrał kompleks górniczy, w którego skład wchodziła kopalnia „Emma” (dzisiejsza KWK Marcel) oraz koksownia. W 1907 roku do centrum Radlina (Biertułtów) przeniesiono z Berlina siedzibę Rybnickiego Gwarectwa Węglowego, co przypieczętowało jego status jako ważnego ośrodka przemysłowego.
Dynamiczny rozwój przemysłu na przełomie XIX i XX wieku przyniósł ze sobą budowę unikatowego osiedla. Wokół kopalni powstała „Kolonia Emma” – modernistyczne osiedle-ogród, którego układ urbanistyczny w dużej mierze zachował się do dziś. Przy jego projektowaniu brali udział wybitni niemieccy architekci wczesnego modernizmu, tacy jak William Müller czy Hans Poelzig. Do dziś architektoniczną perełką jest również willa dyrektora kopalni, Rudolfa Wachsmanna.
XX wiek był dla Radlina czasem burzliwych wydarzeń. Po I wojnie światowej władzę w miejscowości przejęła polska Rada Robotnicza. W okresie II wojny światowej na terenie miasta funkcjonował obóz jeniecki dla żołnierzy Armii Czerwonej, a okolice szybu „Reden” stały się miejscem nazistowskiego mordu na mieszkańcach regionu. Po wojnie, w 1949 roku, kopalnia „Emma” zmieniła nazwę na „Marcel”, a w 1954 roku Radlin otrzymał prawa miejskie, stając się również ważnym ośrodkiem sportowym, znanym m.in. z sukcesów klubu piłkarskiego Górnik Radlin.
W 1975 roku Radlin został włączony w granice administracyjne Wodzisławia Śląskiego. Jednak pod koniec lat 80. XX wieku, dzięki staraniom lokalnych działaczy skupionych m.in. w Radlińskim Towarzystwie Kulturalnym, rozpoczęto działania na rzecz odzyskania przez miasto suwerenności. Po referendum przeprowadzonym w 1994 roku, 1 stycznia 1997 roku Radlin ponownie stał się niezależnym miastem. W jego granicach pozostały historyczne miejscowości Biertułtowy, Głożyny i Obszary, natomiast Radlin Dolny i Górny (tzw. Radlin II) pozostały częścią Wodzisławia Śląskiego.
Dziś do najważniejszych obiektów architektonicznych i zabytków Radlina należą wieże wyciągowe szybów „Wiktor” i „Antoni”, neobarokowy kościół pw. Wniebowzięcia NMP z 1926 roku oraz wspomniana „Kolonia Emma”. Nowoczesnym symbolem miasta stała się uruchomiona w 2014 roku tężnia solankowa – pierwsza tego typu w przemysłowej części Górnego Śląska.
Tak wygląda Radlin, jedno z najpiękniejszych miast w województwie śląskim [GALERIA]